Waxaa jira xilliyo nolosha ka mid ah oo aan qofku ku dareemin daal keliya, balse uu dareemo in ruuxdiisu muddo dheer wax culus sidday. Waa culays aan indhuhu arki karin, laakiin qalbigu si fiican u garanayo. Waa xanuun ka dhashay waayo-aragnimooyin beddelay sida aad dunida u aragto, sida aad dadka ugu kalsoonaato, iyo xitaa sida aad naftaada ula hadasho.
Mararka qaarkood, qofku wuu sii socdaa. Wuu shaqeeyaa, wuu qoslaa, waajibaadkiisana wuu gutaa. Laakiin gudaha, qayb ka mid ahi weli waxay ku nooshahay feejignaan joogto ah, sidii iyada oo ka baqaysa in wax kasta oo wanaagsan ay mar kale lumaan. Waa sida ruux weli albaabka taagan, inkasta oo duufaantii ay muddo hore istaagtay.
Haddana noloshu waxay leedahay xilli kasta ujeeddo u gaar ah. Waxaa jira waqtiyo lagu adkaysto, waxaana jira waqtiyo lagu bogsado. Ruuxuna mar walba ma aha mid loo abuuray inuu culays qaado waxaa loo abuuray inuu iftiin qaato.
Bogsashadu marar badan ma timaaddo iyadoo qaylinaysa. Waxay u timaaddaa si deggan, sida waaberiga oo kale. Waxay ku bilaabataa degganaansho yar, neef aad si xor ah u qaadato, ama dareen kuu sheegaya in aanay khasab ahayn inaad mar walba dagaallanto. Halkaas ayay ruuxdu dib uga barata kalsoonida.
Mararka qaarkood waxa aynu si aad ah ula qabsannaa xanuunka, ilaa uu noqdo qayb ka mid ah aqoonsigeenna. Markaas farxaddu waxay u muuqataa wax qalaad. Laakiin Eebbe ma uusan u abuurin qalbiga banii’aadamka si uu weligiis ugu noolaado cabsi iyo culays. Gudaha qalbiga waxaa lagu beeray awood uu mar kale ku soo noolaado, ku jeclaado, kuna rajo weynaan karo.
Haddii aad dareemayso in culayskii ruuxdaadu yara fududaanayo, ha ka shakin. Ha u malayn in xasilloonidu tahay aamusnaanta ka hor duufaan kale. Waxaa laga yaabaa inay tahay calaamad muujinaysa in duufaantii ay dhab ahaan dhammaatay, isla markaana albaab cusub oo naxariis iyo degganaansho ahi uu kuu furmay.
Mararka qaarkood, nimcada ugu weyn ee qofku helo ma aha in wax cusub loogu daro noloshiisa, ee waa in laga qaado culays uu muddo dheer sidday.
Marka ruuxdu diyaar u noqoto inay iftiinka aqbasho, noloshu waxay bilowdaa inay isu muujiso si ka duwan. Waxyaabihii culayska ahaa way fududaadaan, qalbiguna wuxuu dib u bartaa macnaha nabadda.
Waxaa laga yaabaa in mucjisada aad sugaysay aanay ahayn isbeddel weyn oo dibadda ka dhacaya, balse ay tahay isbeddel aamusan oo gudahaaga ka bilaabmaya. Halkaas ayay bogsashadu ka dhalataa, halkaas ayuu iftiinku degaa, halkaas ayuu qofku mar kale ku ogaadaa in rajadu aysan waligeed ka tagin ee ay sugaysay oo keliya waqtigii qalbigu diyaar u noqon lahaa inuu soo dhaweeyo.
